Banner gemaakt door: Ladypython

 

Mijn telefoon gaat. Als ik opneem, is het onze "handyman". De man waar Marjon en ik heen gaan als er iets aan onze auto gerepareerd moet worden.

 

"Ik heb de uitlaat die ik twee weken geleden voor je besteld heb hier liggen", zegt ie. Ik grijns in mezelf. "Die is niet voor mij, die is voor Marjon", vertel ik hem. Het blijft lachen, dat dit gebeurt. Normaal koppelt hij het goede telefoonnummer wel aan de goede auto. Volgens mij herinnert hij zich nog eerder de auto dan het gezicht. En het verschil tussen een Fiat en een Citroên is toch wel vrij zichtbaar dacht ik.

 

Niet meer : Het verschil zit em in de bril

 

Maar: Het verschil zit em in de grill

 

Ian heeft een parkietje Pico. Die zit in een kooi samen met Yellow.

Pico is een mannetje en yellow is een vrouwtje, met opzet bij elkaar gezet, in de hoop dat er een nestje met babyparkietjes zou komen.

 

Pico is een echte vent, die wil wel een nestje maken. Dus sinds dat Yellow bij hem in de kooi kwam, doet hij vreselijk zijn best om haar te charmeren. Hij poeft zijn veertjes op en kwietert als een bezetene.

Helaas voor hem heeft Yellow geen enkele interesse.

 

Dus is Pico een erg gefrustreerd vogeltje. Het enig vriendje die hij heeft is zijn evenbeeld in de spiegel. Dus als de frustraties hoog oplopen en Yellow alles doet om hem te ontwijken, dan rent Pico naar zijn spiegel, en begint hij als een bezetene het stokje te berijden.

Martine had mij dit al wel eens verteld, maar het met eigen ogen zien is heel wat anders.

 

Het geile vogeltje gaat als een idioot tegen zijn spiegeltje te keer. Hij kust en fluit en wordt helemaal wild, terwijl hij met zijn onderlijf steeds harder tegen het stokje aanrijd.

Na een paar minuten is hij klaar, en kan Yellow ook weer relaxen.

 

Tot de frustraties weer hoog oplopen!

Van mijn zwager en schoonzus had ik een belletje gekregen bij wijze van grapje. Er stond op: Ring for a kiss. Daarmee gaven zij een vette knipoog naar G, die natuurlijk aan moest komen rennen op het moment dat ik met dat belletje zou rinkelen.

 

Van de week kwam buurman H eten. De kinderen liepen met dat belletje te spelen en zodoende belandde het in handen van buurman H. Hij draaide er eens mee rond in twijfel of hij zou bellen of niet. G daagde hem uit: Durf eens te bellen...toe dan?

 

Buurman H, bij wie het nog niet helemaal doorgedrongen was wat er op dat belletje stond, klingelde. G bedacht zich geen moment en klapte een vette zoen op de wang van buurman H.

Marjon is al een behoorlijke tijd partnerloos en soms kunnen we samen heerlijk fantaseren over hoe haar eventuele partner eruit zou moeten zien.

 

Vandaag kwamen we uit de stad en reden we voorbij twee wegwerkers, die borden naast de weg aan het plaatsen waren voor een omleiding. Eéntje zag er leuk uit. Ondeugend leuk, met een grote grijns, beetje stoer uiterlijk en in zo'n kekke lichtgevende overall. Wij sisten goedkeurende dingen naar elkaar. G kreeg dat natuurlijk mee.

 

Op de rotonde maakte hij het rondje 360 graden en draaide om, om vervolgens terug te rijden naar de wegwerkers. Bij die leuke stopte hij. "Zeg, ben jij nog vrijgezel?" vroeg hij. "Want die ene rooie achterin de auto vroeg zich dat af".

 

Het schaamrood steeg Marjon naar der kaken, maar G kreeg een positief antwoord op zijn vraag. Deze man was vrijgezel. En ook niet te beroerd om zijn telefoonnummer en naam te geven. Hikkend van de lach reden we naar huis. Marjon had nu in elk geval wel een goed excuus om hem te smssen of bellen.

 

Hinnikend stelden we voor dat G dat zou doen. Om hem te vragen oftie mee uit eten wilde bij de wok.

Euw lekker poes vamme. Ik wil toch nog even lekker geil met jullie praten over de sauna.

Al die geile blote mensen daar, ik word daar helemaal heet van.

Het is toch fantasties, met een lekkere vriendin je helemaal heet laten worden terwijl je lekkere blote lijf in de buitenlucht dampt.

 

Je gaat er droog naartoe, maar na ff in je blote kont heb je zo'n lekkere natte poes. Supergeil gewoon.

Ja en sommigen willen dan zo iets belachelijks als prijvassie.

Nou ikke niet hoor, ik wil lekker kijken naar alle blote lijven en lekker bekeken worden, daar word ik toch zo geil van. Echt zo'n lekkere blote poes in het zwembad, met een sterke straal over je natte billen heen. En dan nog het uit het water stappen. Heerlijk!

Zo'n geile dampende blote kont boven mijn gezicht, terwijl de natte druppels van de hete poes afdruipen zo in mijn geile mondje.

 

Nou die lekker poes mag wel vaker komen druipen hoor!

 

 

Vertaling:

Vorige week hadden Martine en ik het over privacy. Je kan nog zo'n goeie vriendschap hebben, je kan nog zo veel bespreken, maar sommige dingen zijn privé, en die hou je ook privé.

Uit respect handel je daar ook naar.

We noemden een voorbeeld: In de sauna, bloot rondlopend, samen lekker zwemmen, maar als je het zwembad uitgaat gun je mekaar even een momentje om het trappetje op te lopen. Als Martine voor gaat, hou ik mijn blik afgewend, en wacht tot zij eruit is voor ik er achteraan ga.

Martine noemde het nog mooier: Ja zeg, ik wil niet de druppels die van jou kont afdruipen met mijn gezicht opvangen!

                                                             

Wij gingen weer samen op pad

Naar Deventer die grote stad

Zij liep met een kruk

Dat deed haar geen fuck

We hebben weer veel lol gehad

 

Uiteindelijk werden we moe

En nam onze honger toe

In plaats van de Mac

Nu een andere plek

En aten we zonder gedoe

 

Er liep ook minister Cohen

Toen wij daar aanbelanddèn

Hij deelde zijn rozen

Aan vrouwvolk gekozen

En ander aanwezigèn

 

Nu zijn wij in achting gestegen

Want zonder bedrog te plegen

Hadden wij het geluk

Van dit kabinetsstuk

En kruisten zich dus onze wegen

 

La lala la laaaaaaaa laaaaaaaaa

 

 

Vertaling:

 

Marjon en ik gingen een dagje shoppen en Deventer. Marjon liep op één kruk, want ze heeft der knie gekneusd. Lekker bij de V&D gegeten. Toen bleek dat Job Cohen promotierozen uit liep te delen in Deventer City.

 

 

 

 

Yo check it.

 

Met mijn bitch, naar Compton, lowrider style, yah know, jumping rack en all.

dus ik boek m vet hard, relax, De Opposites met Fock jou pompt uit de speaker. Chill om ff een waffie te scoren. Doekoe in de pocket dus real.

 

Bitches daar zijn down, dus no props met mijn score in back relax lowriden.

Big M onderweg, dus ff grub in ons mikkie pleuren.

 

Vette bek mén. Toen boek m chill, genoeg coppers down. Dus checken.

Back in tha crib, waffie oke uit mn nokkers.

Nice digs, mama!

 

 

Vertaling:

Een dagje met Martine de hort op. Richting Twello om een goedkope magnetron te scoren. Aangezien mijn hydraulische ballen (ja echt, zo heten ze bij Citroën) ietwat leeg zijn, stuitert mijn auto als een amerikaanse lowrider. Zo erg dat je een sportbeha aan moet om blauwe ogen te voorkomen. Met het liedje Fock jou van de opposites aan, die we keihard meebléren, gaat de tijd snel en zijn we er zo.

In Twello heel snel een magnetron gevonden met de juiste prijs, aardige dames daar, en op de terugweg nog even een paar kipnuggets scoren bij de McDonalds.

Op de terugweg veel wegwerkzaamheden dus met aangepaste snelheid naar huis.

Eenmaal terug heb ik meteen mijn nieuwe magnetronnetje even getest, door een sieraad te branden. Gelukkig doet hij t perfect.

Leuk zo'n dagje uit!

 

 

 

 

Wat kun je toch drùk zijn met kinderen. Zeker als je het merendeel (of alles) in je eentje doet. Marjon heeft geen partner en ikke wel, maar G zit voor zijn werk bijna doorlopend in het buitenland of in ieder geval in de kost. Zolang je kinderen klein zijn, ben je druk met middagslaapjes, luiers en opletten dat ze niet van de bank vallen. Nu ze wat groter worden, had ik eigenlijk bedacht dat het rustiger ging worden. Maar nee.

 

Ze zitten nog net in een periode waarin ze bij voorbeeld nog te jong zijn om in het donker alleen te fietsen. Dus breng-en-haal je ze naar sport, of je zorgt dat je om-en-om met een andere ouder rijdt. Daarnaast krijgen ze voor school best veel huiswerk mee. Leren van woorden, topografie, werstukken, boekbesprekingen en spreekbeurten maken. Ze moeten op weg geholpen worden, want leren moet je leren. Daarnaast zijn er nog wat activiteiten op school waarbij ze altijd de hulp van ouders kunnen gebruiken. Tussendoor spelen er ook nog vriendjes.

 

Pfffft, we hebben aan 24 uur per dag eigenlijk niet genoeg. En dan werken Marjon en ik er momenteel allebei niet buitenshuis naast. We zouden allebei intussen wel weer heel graag willen, maar wáár haal je de tijd toch vandaan? Respect voor de ouders die dat allemaal doen en kunnen en dan ook nog tijd overhouden om zelf nog wat van het leven te genieten.

Sinds de zwemles van Floor en Bas eten we op woensdag samen. Dat is intussen denk ik al wel een jaar of 5. Normaliter vinden we dat gezellig, maar de laatste weken (of eigenlijk misschien wel maanden) was het een stuk minder gezellig. De kinderen hebben onderling veel ruzie en wij doen weinig anders dan corrigeren.

 

Eigenlijk waren we op een punt dat we samen eten af wilden gaan schaffen. We vonden de ergernis allebei langzaam niet meer opwegen tegen de leuke kant. Afgelopen woensdag zou de laatste keer zijn dat we het zouden proberen hadden we afgesproken. Als er dan weer gejank, gemiemel en gezeik zou zijn, zouden we het een tijdje stil leggen.

 

Marjon maakte twee grote overpizza's en iedereen schoof aan tafel. At alsof zijn leven ervan af hing en er viel geen onvertogen woord.

 

 

........

 

 

 

Dus we eten volgende week woensdag gewoon weer samen.

Regelmatig breng ik met Martine en G. de kindervrije zaterdag door. Al minstens een half jaar is het vaste prik 's morgens dat Martine zegt dat ze nog even moet 'klikken' voor we weg gaan.

Met een half oog heb ik dat half jaar meegeloert hoe zij Cityville speelde op facebook. Ietwat ergerlijk omdat het 'even' klikken snel 3 kwartier was.

 

Na af en toe een korte uitleg was het voor mij duidelijk. Niets voor mij!

Om het weekend wilde ik wel even melden dat het een te ingewikkeld spel was, nooit ga ik er aan beginnen, daar wordt je toch helemaal gek van, enz enz.

 

En toen, op zondag....

 

Toch maar es kijken, heel even maar....

 

Op donderdag gingen Martine en ik lekker lopen. Een flinke wandeling maken, goed voor de lijn, en de conditie. Daarbij nog gezellig ook.

Eenmaal terug gingen we even wat drinken en toen vroeg Martine of ik nog boodschappen moest doen. Nerveus keek ik op de klok.

Ehm hoe laat was het, half 10, ehm, ik moet nog ff klikken, anders zijn mijn gewassen vergaan, dat is nu eenmaal mijn opdracht op Cityville. Kan dat nog heel even voor we boodschappen gaan doen?

 

Zelden heeft iemand me zo uitgelachen. Eigen schuld, dikke bult! Na minstens een uur samen klikken toch maar naar de winkel.

En wat heeft de spelende vrouw nu geleerd??

 

Nooit oordelen over een spel voor je het zelf gespeelt heb.