Een vreselijk vies onderwerp. Poep. Aan de andere kant voor voor vreselijk komische annekdotes.
Zowel Martine als ik hebben een kind wat af en toe vreselijk verstopt raakt, met als gevolg natuurlijk buikpijn en misselijkheid.
Al een aantal dagen was ik met Tygo aan het klooien. Hij kon niet meer rechtop staan van ellende, en zal al een weer of 4 aan te hikken tegen een drol die t kind niet wilde verlaten.
Wanhopig zat ik aan Martine tijdens t woensdagavond sameneten te vertellen dat ik t echt niet meer wist. Laxeermiddelen werkten niet, afleiding, op de wc zitten, muziekje erbij, verhaaltje... Niets hielp. T kind was echt ziek van ellende.
Martine had een tip. Een bepaalde zetpil, die had bij Ian ook geholpen.
Ian had boven op de wc gezeten, en had Martine om hulp gevraagd omdat zijn drol niet wilde wegspoelen. Martine schoot te hulp.
Toen ze aankwam in de badkamer werd ze aangestaart door een monster van een drol, vuistdikte en minstens 25 cm lang.
Die lag op t plateautje van de wc en stak uit OVER het gat waar die normaliter in zou vallen.
Gewapend met een wc borstel en gasmasker ging ze in de aanval.
Toen de drol had toegegeven en in t putje was gevallen trok ze blij door. De overwinning was nabij....
Maar helaas, de wc raakte verstopt en stroomde nog net niet over. Moedeloos zakte ze op de grond, wat nu?
Ian kwam met de redding, een gloednieuwe wc ontstopper! Na een kwartiertje vechten was t geluk, en deed Martine een overwinningsdansje.
Maar ja, nu ik nog.
Ik ben naar de apotheek gesneld. Een stapel zetpillen aangeschaft, en ik rende naar mijn kind. Die vond t idee van iets in 'zijn reet steken' zoals hij t noemde, niet erg aanlokkelijk.
Dus gillend als een mager speenvarken wierp hij zich ter aarde, terwijl ik al rukkend aan zijn broek en ondergoed, t kind zo ver kon krijgen dat ik bij zijn achterwerk kon.
Na een stief kwartiertje was t gelukt.
Nog nahikkend lag Tygo op de bank, zijn leed weg te snoepen met wat lekkers.
Ik keek met argusogen toe. Die Martine kan wel zo veel zeggen, maar eerst zien en dan geloven.
Na een minuut of 20 zag ik de paniek in zijn ogen schieten, en rende hij met samengeknepen billen richting wc. Ik zette uiteraard de achtervolging in, natuurlijk moest ik op de hoogte blijven hoever de strijd al was.
Eigenlijk zonder een centje pijn (Tygo was daar zelf ook verbaasd over) viel er bij mij ook een onderzeeer in de wc. Godzijdank heb ik in de wc geen plateautje, dus de bruine loeier was meteen in t putje terecht gekomen.
Met een doorsneel van 8 cm en een lengte van zeker 25 cm, was t ongelofelijk dat dit uit t kleine lijfje van mijn kind kwam.
Rechtop in t putje stond t monster mijn aan te knipogen.
Maar begrijp me niet verkeerd, met die gladde praatjes zou die mij niet krijgen.
Zonder spijt drukte ik op de doorspoelknop (minstens 2 x want t lukte niet in 1x) en daaar ging ie.
De overwinning was aan mij. VICTORY!
| 
